X
تبلیغات
رایتل
عشرتکده ی یَقَضان
خوابگردها و دستنوشته های پراکنده رضا مشتاق
فراموش خانه
موضوع بندی

ژکانه ها

سه‌شنبه 16 مهر‌ماه سال 1387
تاوان

 

هرچه گفتم دروغ بود

و هر دروغی که گفتم تاوانی داشت

این روزها یکی یکی و به ترتیب حساب پس میدهم.

باید همیشه به حساب ها رسیدگی کرد

و من به اعمال خود نظارت و حسابی نداشتم

خیلی راحت سخنرانی میکردم، به خوبی ها دعوت میکردم و خود را انسانی موجه و خوب جلوه میدادم و ...

همه و همه رذالت، پستی و مکرهای مکیاول گونه ی من بود.

دروغ، بدی و پلشتی ها طوفان سیاهی شده و هر روز بند بند زندگیم را ویران تر میکند

زبان، دست، پا و از همه مهتر ذهن من به حالت بیمار گونه ایی دیگران را بیرون از این فضای مجازی آزار داد...، دل های بسیاری شکست و جان های بسیاری بیمار و فرتوت شد.

خانه ایی ویران شد، زنی در آستانه ی فاحشگی قرار گرفت، بکارتی دریده شد، اموال مرده ایی به سرقت و تاراج رفت، آبروی انسانی بر باد رفت، نمازهای بسیاری قربة ابلیس خوانده شد، برای ریا، برای فتح و...و...و....، دفتر و نامه ی اعمال من به طرز فاجعه ناکی خط خطی و آلوده است.

من...، این انسان به اصطلاح ناشناس و اما واقعی.

من...، این انسان به اصطلاح انسان و نیکو خصال و اما ضد همه ی خوبی ها...

من...، این شاعر نیکو قلم و اما کریه نویس بر روی دل ها...  

در دنیای بیرون از وب، یکی از فاسدترین و پلیدترین انسان های روی زمینم...